تأملی بر ادبیات کودکان در ایران و جهان

ادبیات کودکان یکی از گونه های مهم در ادبیات است که نسبت به گونه های دیگر توجه چندانی از طرف جامعه شناسان ادبیات به آن نشده است. ادبیات کودکان از آنرو حائز اهمیت فراوان است که بسیاری از اندیشمندان و فلاسفه، دوره کودکی را مرحله خطیری در زندگی ملت ها می دانند. زیرا کودکان برای پذیرش یا رد بسیاری از افکار، باورها و عادت ها استعداد بسیاری دارند. لذا، دوره کودکی پایه ای است که شخصیت جوامع بعدی در آن شکل می گیرد تا آنجا که برخی از متفکران گفته اند: «آنگونه که کودکان زیستند، سرنوشت جوامع بعدی نیز همان گونه خواهد بود». از همین جا اهمیت و ارزش دوره کودکی به مثابه اولین مرحله در ساختن جوامع بشری روشن می گردد.

حادثه ای نزدیک بر پوست زمان چنگ می زد. تقویم ها، واقعه ای بزرگ را به نگارش درآوردند.آفتاب، از مدت ها پیش، جادوی سیاهی را خط بطلان کشیده بود. شهر، در هوای معطر شقایق هایی نفس می کشید که در دل زمستان 57 به گل نشستند.

ناگهان، خبری جان های سوخته را برآشفت. عنکبوت پیر، در لانه خود، سرگرم تنیدن تارهای فساد و عصیان بود. راز ابلیس برملا شد. حقیقت، چون خورشیدی بالاتر آمد. روشنایی حق، فراگیرتر از روسیاهی باطل بود. می خواست موریانه های حیله و فریب را به جان بنای تازه برافراشته انقلاب بیاندازد، اما غافل از اینکه شامه شهر تیز شده بود.

ناگهان بغض ها شکست. عقده ها سر باز کرد و خشم و نفرت جاری شد. شهر، دوازدهمین روز بهمن 57، بالا رفت. شهر، قیام کرد و بر دست های ابدیت جوانه زد.

همه دست به دست هم دادند. همه هم صدا شدند. ابلیس باید رانده شود.

خفاشان به عمق لانه فساد خویش پناه بردند؛ ملت انقلابی و رهبر کبیر ولایی می آمد و هر سدی را می شکست. آفتاب، پیشروی کرد. آفتاب، از تمام روزنه ها به درون لانه خزید. آفتاب، چشم تمام خفاش ها را کور کرد.

پرونده های توطئه برملا و نیرنگ ها، آشکار شد.

«باطل»، خوار شد و «حق» پیروزمندانه بر بام تاریخ آزادگی ایران ایستاد. و شاه رفت و ایادی اش نیز هیچ غلطی نتوانستند بکنند؛ چرا که شهر، در هوای نفس های ملکوتی مردی زنده بود که دست خدا را در آستین داشت و رنج هزاره یک ملت را بر دوش.

اکنون گرامی میداریم سی و دومین بهار استقلال ، آزادی ، جمهوری اسلامی را .

نام خدا 

متیلِ تتی متی

 متیل دونُم دِدُنگَکی پوس گُوَر هَمبونَکی

یِه پیرَمِردی بی هَفتا دُوَر داشت ، یَکی وَ یَکی مَلوس تر ، اِنگار او ماهِ شُو چاردهَ ، که حُکم از خدا شَوانَه هفتا سینی شوم سیشون اییومَ تا سیر ایخَردِن وَ ایخَوسیدِن . اما یَ روزی وَ روزَلِ خدا پیرَمِرد وَ دِیشون گُ اِی زن مُ ایگُم تا دُوَرَلَ بُوَرُم مِن ای کُه بیابون وِل کُنُم بیام تا و شَرِشون راحت وا بِیم کِه دَ مَهلی خَرجِشون زِیادی کِردهِ وَریمون وَ یَ خُوردَه ای وَضمون بِتَر وابو . دِی دُوَرَل مَهلی کِ نَ کَم بو ، ناراحت وابی و گِریوِس وَ التماس کِ که پیرَمِرد تُنَ دامِ وَ اُو خدا ایکارَ مَکُن اما تَی پیرَمِرد و خَرج نَرَه کِ نَرَه . پیرَِمِرد دُوَرَلَ صِدا زَ وَ وَشون گُ کِ یَ مَشکِ اَویی وَرداریت  تا بِرَیم وَکُه، هِرمو وَ اَنجیک بِچینیم. دُوَرَل گُتِن ایما آمادیم . هَمَشون اُفتاسِن وَ رَه ،رَهتِنُ رَهتِنُ رَهتن تا رَسیدِن وَ دِرَختَلِ هِرمو وَ اَنجیک وَ شِرو کِردِن وَچیدَن. یَ خُوردَه کِه چیدِن پیرَمِرد گُ کِه مُ باید بِرَوُم دَسَ اَو وَ ایشان سَیل واپَس مَکُنیت تا مُ بیام. پیرَمِرد مَشکَ وَرداشت وَ رَ اُولَتشون مَشکَ سِمَ کِ وَ نِهاش سَرِ دارِ هِرمو وَ دَر رَ سی حونَش. دُوَرَل هرچی ویسادن بُشون نومه . کُشکُلوترین دُوَرِش کِه نومِش تِـتی مِـتی بی وَهَمَش رِندتَر بی گُ : دُوَرَل! مَ یَ دَسَ اَویی مَ چِقَر طول ایکَشِه یَه کَلَکی مِن کارِه.دُوَرَل سِیلَ واپَس کِردِن : اِ اِ !! یُ خُ مَشکِ رَهتِه دَسَ اَو . دیدِن خَوََری وَ پیرَمِرد نیسی. هَرچِه دُوَرَل وَایلَت جُسِن واولَت جُسِن نَ خِیر! طرف دَررَهتِه ، رَهتِ سی حُونَه.دُوَرَل مَهلی ناراحَت وابیدِن کِه ایما سَربار بُو وَ دِیمون نَبیدیم ، روزیمونَ ، خدا ایدا سیچِه ای کارَ با ما کِ. دُوَرَل هَم نااُمید اَز هَمَه چی نابَلَد اُفتاسِن وَرَه ، رَهتِنَُ رَهتِنُ رَهتِن تا وَدیر یَ دیدِ مَهلی سِه ی دیدِن ، و رَهِتن رِیاش تا وَش رَسیدِن ، اَمّا اُوسُ کِه رَسیدِن ، دیدِن کِه یَه حونِه یِ مَهلی گَپویَه هَمَچی هَم مِنِش هِ اَما هیشکَه مِنِش نی غافل وَیُ کِه یُ حونه یِ دیوِه. دُوَرَل تَصمیم گِرُتِن تا بِرَن داخِلِش اُمشَونه وَسَرکُنِن تا صَبا خدا چِه بُخو.اما دیو عادَتِشِه کِه هَرگَه وَحونَش ایزَه وَدَر تا هَفت روز وانیگَشت . دُوَرَل هَم خیال ایکِردِن کِه ای حونَه صِحاب نداره و مِنِش مُوندِن تا یُ کِه بَعدَ هَفت روز دیو اُومَه مِن حُونَه وَ بویِ آدمیزاد خَرد وَ بوش دیو یَه کَبلارَه ی کِ گُ بووو ایا بویِ آدمیزاد ایا.دُوَرَل مَهلی زَهلشون رَ و گُتِن خدایا یُ چه سَرنِوِشتیَه که سی ایما نِهادیَه.دیو دَرَلِ حونَنَ بَس وَدیم دُوَرَل گَشت تا دُوَرَلَ جُس .دیو مَهلی دِلِش خَش وابی که یَکُلی غذای خَشی سی خَردَن داره.دیو که مَهلی کِهرهَ بی سی یُ کِ دُوَرَل زَهلَشون نَره دَرِین با خَش زَبونی گُ دُوَرَل قَشَنگ مَلوسُم مَهلی خوشحالُم که اُومَیتون و مِنَ وَ تِهنایی دَرآوُردیت. مِن ای حونه هَمَچی سیتون هِسی و هَرچی بِخُویت سیتون اییارُم.تِتی مِتی که مَهلی رِند بی گُ دُوَرَل دیو ایخو گولمون بِزَنِه ، تا سَرِ مَوقَش بِخَرِمون ، باید یَه رَی بِجوریم و دَریم.تِتی مِتی اِشنُفتَه بی که دیو هَرگَه بِخَوُسِه  تا یَه هَفتَه دیار وانیبو.سی هم یُ و دَدِیَلِش گُ باید وِیسیم تا دیو بِخوسِه اوسُو دَرِیم. دیو هم که حواسِش جَم بی تا دُوَرَل دَرنَرِین شٌو یَولایی صِداشون ایزَه ایگُ کی وَخٌویَه کی دیارِه؟

 تِتی مِتی ایگُ هَمَه وَخٌویَن غَیرَه تِـتی مِـتی .

 هفت شَو و روز اُمَ وُ رَ تا یُ که دیو وَخٌو رَ وَ صَدای خُرُوپُفِش بلند وابی.تـِتی مـِتی خیگَلِ دوشٌویی نَ نِها زِرِ لَحاف وَجایِ خُوش وَ دَدِیَلِش ، تا اگر دیو سَیل کِرد وَ گُ کی وَخَویَه کی دیارِه ، کسی جوابش ندا ، فکر کُنِه که دُوَرَل زِرِ لَحاف خَوسیدِنِ. دُوَرَل هَفتایی دَررَهتِن وَ رَهتِنُ رَهتِنُ رَهتِن تا رَسیدِن وَ یَه دریایی . دُوَرَل با هَمَه سَختی دریا نَ دور زِین و رَهتِن او لَتِ دریا اما غافل وَیُ که دیو خوَردار وابیدِ و دارِه وَدیمشون اییایهِ ی . یَهو دیو دیرادیر بویِ دُوَرَلَ احساس کِ و دیدِشون . صِداشون کِ که دُوَرَلِ گُلُم قندو عسلم چِطَری رَهتینه اولَت دریا ، بیام تَیتون. تِتی مِتی که ایخاس دیو خَراکِ جونَوَرَلِ دریا وابو و نابود وابو تِیَش اُفتاس وَ کَفَلِ سَرِ دریا، وَش گُ پاتَ بِنهِ سَرِ سفیدیَلِ دریا و بیو. دیو هَم رَ مِن دریا و هرچی رَ نَرَسی وَ کَفَلِ سفید و سقط کِ .تِـتی مِـتی و دَدِیَلِش گُ که سَیل بِکُنیت اَگَه خین اومَه سَرِ مِل اَو دیو سقط وابیدِه اگهِ نَه باید دَرِیم که ایا سِراغِمون. یَهَو خین اُمَه سَرِ مِلِ اَو وَ دُوَرَل مَهلی دِلِشون خَش وابی و آسودَه رَهشونَه گِرُهتِن ، رَهتِن رَهتِن و رَهتِن تا رَسیدِن وَ یَه رَی . رهنَ رَهتِنُ رَهتِنُ رهتِن تا رسیدِن و یَه شَهرِ مَهلی مَلوسی . واُچُو که خدا ایخواس کُرِ پادشاه اُومَدِه بی مِن شهر بِگَردِه وَ تِیَش اُفتاس وَ تِـتی مِـتی وَ دَدِیَلِش. تِـتی مِـتی وَ دَدِیَلِش از بَسکَه مَلوس بیدِن دِلِ کُرِ شاه نَ بُردِن. کُرِ شاه از نومُ وُ نِشونِشون پُرس کِ. تِـتی مِـتی سَرگُذَشتِشونَه سیش گُ.کُرِ شاه که وَ رِندیُ حاضِر جوابی تِـتی مِـتی مَهلی خَشِش اومَدِه بی تصمیم گِرُ با تِـتی مِـتی عروسی بِکُنِه.کُرِ پادشاه دَعوَتِشون کِ مِنِ قَصر وَ بَعدَ چَـند روز ترتیبِ داوَتینَه دا وَ عَروسینَه بَرپا کِ .وبا تِـتی مِـتی عروسی کِ و تِـتی مِـتی وابی بِوی قَصر. دَدِیَلِ تِـتی مِتـی هَم با دَربارِیَل عَروسی کِردِن. بَعدها تِـتی مِـتی صِحابِ دُوتا کُر وابی و نومِشونَ نِها قَندیل وَ قَندول. تِـتی مِـتی یِه روزی بالایِ قصر سَیل ایکِ دی یهِ پیرَمِردِ بَدبَختی اُومَدهِ دَمِ قصر که کُمَکِش کُنِن. تِـتی مِـتی بَوشَ اِشنَخت . وَنِگَهبانَل گُ دَرَ سیش واز کُنیت تا بیا مِن قصر.تِـتی مِـتی و نوکَرَل گُ که بُوَرتِیش مَلَش بِکُنیت و رَختِ قشنگ کُنیت سَر بَرِش. بعدِش که پیرَمِردَ حاضِر کِردِن بِوی تِـتی مِـتی مَهلی کِ نَ کَم بو تَحویلیش گِرُ وَ مُحتَرَمونهَ نِشُندِش. پیرَمِرد که وَ چِکِردِ بِوی قصر مَهلی بُهت کِردَه بی با خُش گُ خُدایا یُ سیچهِ ایقَدَر خاطِرِ مِنَ ایخُ. مَوقَه ی چاست تِـتی مِـتی کُرَلِشَ صِدا زَد وَشون گُ اَفتووَه و لَگَن وُ حَولَنَ بِیاریت تا بَواتون دَسَلِشَ بِشورِه.پیرَمِرد مَهلی بُهت کِ و گیج وابی و ای کار. بعدَ شوم خَردَن تِـتی مِـتی وَ کُرَلِش گُ بِرَیت بِخَوسیت که صَبا بایَد بِرِیت تَی مُلا مَکتَبی. بَچیَل که رَهتِن بِخَوسِن تِـتی مِـتی و پیرَمِرد گُ ایتَری سرگُذَشتِ پیرَمِردینَ که هفتا دُوَرِشَ مِن بیابون وِل کِ سیم بگُی . پیرَمِرد که تِـتی مِـتی نَ نَشنَختَه بی ، سرگُذَشتَ سیش گُ ، وَ مَهلی گِریوِس وَ گُ که مُ هَمو آدَمُم ، و َبعدَ او روز سِیَه روز وابیدُم ، وَ دَیشون هم دِغمَرگ وابی وَ عمر وَتو دا . و ایما هَرگِز نُونِسیم چِه وَسَرشُون اُومَ .تتی متی وَ پیرَمِرد گُ: دلت ایخُو بدونی چه وَسَرشُون اُومَ؟

پیرَمِرد هَمُوطَر که ایگرِیوِس گُ: ها.

تتی متی او چی که وَ سرشون اومَدَه بی نَ سیش گُ.

و سیش گُ : که مُ تِـتی مِـتی یَم زنِ شاهزاده قَصر و دَدِیَلُم هَم با دَربارِیَل عروسی کِردِنِ. پیرَمِرد که حالیش وابی چه خَوَرِه مَهلی ناراحَت وابی وَ اُفتاس وَدَسُ پایِ تِـتی مِـتی گُ که مِنَ بُوَخش. تِـتی مِـتی هَم جَوابِش دا که یُ سَرنِوِشتیَه که خدا سیمون ایخواس.خدا باید بُوَخشِه.از اوسُ دَ تِـتی مِـتی بَوشَ تَی خُش واداشت. وَ تا زِندَه بیدِن زِندَگی مَهلی خَشی داشتِن، وَ هَمیشَه خدانَ شُکر ایکِردِن ، که بَعدَ ای هَمَه سَختی سَرَانجومِ خَشی دارِن.  

مَتیل ایما خَشِ خَشِ دَسَه یِ گُلی وَش ایکَشِ       

دانستنیهای اسلامی برای نوجوانان 1و2و3

گروه سنی د  گروه سنی ه

خلاصه کتاب :

          این دانشنامه یکی از سری کتاب های مرجع منتشر شده توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است  که در 3 جلد و با هدف پاسخگویی آسان و مختصر به بسیاری از پرسش‌های دینی نوجوانان فراهم آمده است و در کتابخانه های مراکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان جهت استفاده اعضاء در این مراکز  قرار داده شده است. دانش و فرهنگ بشراندک‌اندک فراهم می‌آید و دستاوردهای علمی او همواره بیشتر و گسترده‌تر می‌گردد. بنابراین، همه آنچه را که امروز شاید بتوان در کتابی بزرگ گرد آورد، فردا در مجموعه‌های گسترده نیز نمی‌توان جا داد. چنین است که همۀ دانشنامه‌ها و فرهنگ‌نامه‌ها در همۀ زبان‌ها پیوسته تجدید چاپ شده و یافته‌های تازه‌تر به آنها افزوده می‌شود.

          روشن است که در یک دانشنامه نمی‌توان درباره هیچ موضوعی همه دانش موجود را مطرح ساخت، بویژه اگر گستره مخاطبان محدود به نوجوانان باشد. با این حال، آنچه در این مجموعه آمده حاصل تلاش‌های فراوان است، امید به آنکه پاسخگوی بسیاری از پرسش‌های دینی نوجوانان باشد و آنان را سرآغازی باشد تا آسان و استوار به فرداهای دانش گام بگذارند.

نام کتاب :  دانستنیهای اسلامی برای نوجوانان 1و2و3

موضوع :  دایرةالمعارف

گروه سنی : د، هـ

نویسنده :

میترا آل‌یاسین، مسعود اسماعیلی، مهدی اعتمادی، رزیتا انواری، مهدی پوررضائیان، فرزانه رحیمی‌نسب، محمدرضا زائری، علی مساحی

شماره دیوئی :  ۶۶۵ ف ۰۳ / ۲۹۷

عید غدیر خم«غدیر» در زبان عربی به معنی گودال و «خم» نام محلی نزدیک منطقة «جحفه» است. که در آن روزگار چشمه‌ای روان و درختانی کهنسال داشت. به دلیل موقعیت سوق الجیشی «غدیر خم» حاجیان شهرها و سرزمین‌های مختلف عربستان پس از انجام مناسک حج و هنگام بازگشت به شهر و دیارشان در این منطقه از هم جدا می شدند. آنچه نام این محل را در تاریخ اسلام مهم و به یادماندنی کرده است به سال دهم هجری و تصمیم  پیامبر اسلام (ص) برای زیارت خانه خدا و به جا آوردن مراسم حج و اعلام ایشان مبنی بر اینکه امسال آخرین حج ایشان خواهد بود، برمی‌گردد. لذا مردم شهرها و مناطق مختلف عربستان به وسیله قاصدانی از این امر مطلع شدند.

سوم خرداد یادآور حماسه ایست که در سال ١٣٦١ و با ایثار و مقامت مردم خرمشهر و با فداکاری و از خود گذشتگی نیروهای بسیج و سپاه و ارتش به وقوع پیوست و آن چیزی نبود جز "آزادی خرمشهر"
بله در تاریخ سوم خرداد شصت و یک و پس از مدتها انتظار در عملیات بیت المقدس شهر خرمشهر از متجاوزان عراقی پس گرفته شد اما آنها شهر را تبدیل به ویرانه ای کرده بودند.
این روز عزیز را به همه ایرانیان  به خصوص اهالی خرمشهر و جنوبیهای خونگرم تبریک میگویم. 

محمدبهمن بیگی تئورسین، حقوقدان، نویسنده، بنیانگذار و مربی آموزش و پرورش عشایر کشور، برنده جایزه سوادآموزی یونسکو، مبدع و مبتکر روشهای نوین تعلیم و تربیت در ایران. 

شمع را می سازند تا بسوزد اما معلم می سوزد تا بسازد. 

در مقام معلم ...

معلم عزیز ،استاد بزرگوار،تو را به چه مانند کنم. دل دریاییت لبریز از آرامش است همچون کوه استوار از حوادث روزگار ایستاده ای و همچون ابر،باران پر شکوه معرفت بر چمن های دشت دانش آموختگی فرو می ریزی. خورشید نگاهت گرمابخش وجود ماوحرارت کلبه ی سرد یأس و ناامیدی و ارمغان شور و شعف است. غنچه ی تبسمی که از گلستان لبهای تو می روید، طراوت لحظه های ابهام و زیبا یی بخش خانه ی وجود ماست. کلام روح بخش و دلنشین تو موسیقی دلنوازی است که بر گوش جان می نشیند و اهنگ زندگی را به شور در می آورد. روانی به لطافت گلبرگهای ارغوان داری که از احساس و شور و شعف لبریز است. دستهای روشنت سپیدی خود را از گل بوسه های گچ گرفته و شمع وجودت از نیروی ایمان وانسانیت شعله ور است .

قصه (story) که جمع آن در زبان تازی قصص و اقصیص می باشد بیان وقایعی است غالباً خیالی که در آنها معمولاً تاکید بر حوادث خارق العاده، بیشتر از تحول و تکوین آدمها و شخصیتها است.

در قصه "محور ماجرا بر حوادث خلق الساعه استوار است.
قصه ها را حوادث به وجود می آورند و در واقع رکن اساسی و بنیادی آن را تشکیل می دهند، بی آنکه در گسترش بازسازی آدمهای آن نقشی داشته باشند، به عبارت دیگر شخصیتها و قهرمانان در قصه کمتر دگوگونی می یابند و بیشتر دستخوش حوادث و ماجراهای گوناگون واقع می شوند.

یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال

 کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی حلول سال نو و بهار پرطراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی و تجدید حیات طبیعت می باشد رابه تمامی ایرانیان در هر کجای دنیا که باشند تبریک و تهنیت عرض می نماید.

بازی جزئی تفکیک ناپدیر از زندگی کودکان است. کودکان بیش از هر امر دیگر وقت خود را به بازی اختصاص می دهند. البته بازی مختص کودکان نیست بلکه بازی در تمام طول زندگی انسان مشاهده می شود منتها نوع بازی و مدت زمانی که افراد در سنین مختلف به آن اختصاص می دهند متفاوت است.

«انّی لا اَری الموتَ الاّ السعادةَ، و لا الحیاةَ مع الظالمینَ اِلاَّ بَرَماً»;1 من قطعاً مرگ در راه حق جز سعادت و زندگی با ستم پیشگان را جز ملال و دلتنگی نمی دانم. (امام حسین(علیه السلام))
این سخن فریاد مشترک و در حقیقت، پلی ارتباطی است میان دو نهضت: قیام عاشورای سال 61 هجری در نینوا، و انقلاب اسلامی سال 1400 در ایران. رهبران این دو انقلاب حرکت خود را با یک سخن آغاز نمودند، هرچند رهبری در یکی اصلی و در دیگری فرعی، در اوّلی متبوع و در دومی تابع، در یکی مقتدا و در دیگری مأموم او بود.

دهه فجر بر فجر آفرینان مبارک باد

بخشی از روایت دکتر مصطفی چمران از واقعه 16آذر 

16 آذر، همواره یادآور شهادت 3 تن از دانشجویان مبارز دانشگاه تهران است. احمد قندچی، شریعت رضوی ومصطفی بزرگ نیا 3 دانشجویی بودند که در تظاهراتی که دانشجویان علیه ورود نیکسون و سیاست‌های استبدادی رژیم شاه ترتیب داده بودند با گلوله‌های نگهبانان رژیم طاغوتی به خاک افتادند 

.

از آغاز ذی القعده سال دهم هجری که مقارن با آخرین سال زندگانی پیامبر بود، به تمام مناطق مسلمان نشین و طوائف و قبائل مسلمان عربستان خبر داد که وی در این ماه به مکه معظمه خواهد رفت و مراسم عمره و حج را به جای خواهد آورد و بدین ترتیب بزرگ‌ترین اجتماع مسلمانان شکل گرفت، که معروف به حجة‌الوداع است.

عید یر عاشقان مبارک باد

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیرالمومنین علی ابن ابیطالب (ع) 

فرا رسیدن عید غدیرخم، عید ولایت و امامت امیرالمومنین علی ابن ابیطالب (ع)، بر تمام مسلمانان جهان مبارک باد.

 13 آبان تجلی رشادت دانش آموزان ایران زمین

نخل ها قد کشیدند تا بایستند روی پای خودشان. دست توطئه را بریدند. خانه های عنکبوت استعمار را سوزاندند تا بدانند که سرزمین «شیر خدا و رستم دستان»، کاباره «تورانیان» نیست. در شعر ملی اش آمده است:

«دریغ است ایران که ویران شود                          کنام پلنگان و شیران شود»

نوجوان روزت مبارک!

امروز ،روز توست،روزی که ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست در دست هم، جشن رشد را به زمین تبریک می گویند.

تو به جمع گرم ساقه های سبز و نوجوان پیوسته ای و این، سرآغاز شاد و شیرین جست وجوگری توست.

امروز ، هستی پیر و کهن، احساس می کند که به مرز بلوغ خویش دوباره نزدیک می شود؛ هم آهنگ با تو!

چه دلهره های دلکش و اضطراب های غریبی است این ترانه رویش و این عطش بی امان دانستن!

 کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی فرا رسیدن نیمه شعبان و میلاد منجی عالم بشریت را گرامی میدارد .

شاید دلیل خلقت آدم تویی؛ چرا که همه راه‏ها به تو ختم می‏شوند. حتم دارم جاده‏ها سر به پای تو گذاشته‏اند تا به مقصد برسند.

تو آمده‏ای تا ازل را با ابد پیوند بزنی و غم‏ها را به لبخند مبدل کنی.

سرنوشت‏ها را تو ختم به خیر خواهی کرد و همه دست‏ها را به دوستی خواهی رساند.

تو که بیایی، دیگر هیچ کودکی غمگین نخواهد بود.

حتم دارم که بعد از آمدنت، هیچ‏کدام از شب‏های آسمان، بی‏مهتاب نخواهد ماند.

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی درگذشت پیر قصه های کودکانه ایران زمین را تسلیت می گوید. 

به نام زنده بیدار

مهدی آذر یزدی از پیشکسوتان ادبیات کودک ایران که عمر خود را در تنهایی و انزوا به خدمت بی دریغ و بی چشم داشت ادبیات کودک  اختصاص داد، با تنی رنجور و دلی شکسته، جهان را وداع گفت.

مهدی آذریزدی (آذر خرمشاهی)، نویسنده و بازنویس آثار کودکان، سال‌ ١٣٠٠ در آبادی خرمشاه یزد به دنیا آمد. از کودکی همراه پدرش کشاورزی و باغبانی می‌کرد و پس از ۱۲ سالگی دو سال در مدرسه طلبگی درس عربی خواند.

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی فرا رسیدن ماه رجب را به همه مسلمانان  جهان تبریک میگوید. 

ماه مبارک رجب آمده تا دلهای مجذوب را به میهمانی شعبان ببرد. رجب واقعاً ماه خداست. ماهی که تلنگری به دلت میخورد که معبودت را چگونه می پرستی و....

خوشا به حال آنانکه رجب را از پیشگاه معبود شروع کردند و به سوی نور .

به نام خدا

کودکان و نوجوانان ایران زمین سلام

آیا تا کنون شده دعا کرده باشین و از خدای خودتون چیزی خواسته باشین؟

اعضاء کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی پس از خواندن کتاب کاش خانه شکلاتی داشتیم هرکدام آرزو و خواسته خود را این گونه بیان کردند.

پژمان ارجمند کلاس اول راهنمایی:

خدایا کمکم کن تا بر سکوی اول قهرمانی کاراته جهان بایستم.و آرزو میکنم که کانون شهرستان ممسنی همیشه موفق باشد.

میلاد بهزاد فر کلاس پنجم دبستان :

خدایا همه پدر و مادرهای دنیارا در پناه خود سالم نگهدار و ظهور آقا امام زمان (عج) را نزدیک بگردان. و تمام بیماران را شفا بده.

کیانوش رستمی کلاس پنجم دبستان :

خداوندا تمام ظالمان جهان را نابود کن تا تمام مستضعفان جهان از زیر ظلم و ستم بیرون بیایند.

جواد انصاری کلاس چهارم دبستان :

از خدا میخواهم که روزی به کربلا سفر کنم و سلامتی کارکنان کانون شهرستان ممسنی را از خداوند خواهانم.

امیر عباس خسرویان کلاس چهرم دبستان :

خداوندا همه مردم را به آرزویشان برسان و دبه من هم دو تا بال بده تا پرواز کنم.

امیر حسین خسرویان کلاس دوم دبستان :

از خدا میخواهم هرچه از او میخواهم براورده کند.

علی براتی کلاس دوم دبستان :

خداوندا همه بیماران را شفا بده.

پیمان ارجمند کلاس دوم دبستان :

خدایا از تو میخواهم که یک ماشین داشته باشم.

به نام خدا

آیا میدانید فرعون ها که بودند؟

فرعون ها پادشاه یا ملکه مصر بودند.فرعون مهمترین و قدرتمند ترین فرد در مصر بود. فرعون ها در رأس حکومت قرار داشتند و مقام روحانی معبد بودند.مردم مصر فرعون را نیمه خدا می دانستند و مالک همه مصر بود.بیشتر فرعون ها مرد بودند اما بعضیشان هم زن بودن مانند نفریتی و کلئوپاترا.

اولین فرعون مصر نارمر بود که مصر بالا و پایین را با هم متحد کرد.او اولین پادشاه و اولین فرعون بود.

مشهورترین فرعون مصر توتان خامون نام داشت.

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی پیشاپیش رحلت جانگداز رهبر کبیر انقلاب اسلامی را به همه ملت ایران و مسلمانان و آزادگان و آزادی خواهان جهان تسلیت عرض مینماید.

«با دلى آرام و قلبـى مطمئن و روحى شاد و ضمیرى امیدوار به فضل خدا از خدمت خـواهران و برادران مرخص و به سـوى جایگاه ابــدى سفر مى کنـم و به دعاى خیر شما احتیاج مبرم دارم و از خداى رحمن و رحیـم مى خـواهـم که عذرم را در کوتاهى خدمت و قصـور و تقصیر بپذیـرد و از مـلت امـیدوارم که عذرم را در کـوتاهى ها و قصـور و تقصیـرها بـپذیـرنـد و بـا قــدرت و تصمیـم و اراده بــه پیش بروند.»
قسمتی از وصیت نامه الهی-سیاسی فقیه عالی قدرمان، امام خمینی (ره)

آش نخورده و دهان سوخته!

توضیح:

این مثل داستانی دارد؛ می‌گویند روزی مردی به خانه یکی از آشنایان خود رفت. صاحبخانه برای او کاسه‌ای آش داغ آورد. میهمان هنوز دست به کاسه آش نبرده بود که دندانش بشدت درد گرفت. او دست روی دهان خود گذاشته بود و از درد به خود می‌پیچید. صاحبخانه به خیال آنکه او از آن آش داغ خورده و دهانش سوخته است، گفت: بهتر بود صبر می‌کردی تا آش کمی سرد می‌شد و دهانت نمی‌سوخت. میهمان که هم از درد دندان رنج می‌برد و هم از حرف صاحبخانه شرمگین شده بود، گفت: «بله، آش نخورده و دهان سوخته!»

کاربرد:

این مثل در مورد کسی به کار می‌رود که گناهی نکرده و کار بدی انجام نداده است؛ اما مردم بی‌دلیل او را گناهکار می‌دانند.

مشابه:

- گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده!

- آش همسایه روغن غاز دارد.

مرغ همسایه غاز است.

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان ممسنی پیشا پیش فرا رسیدن 3 جمادی الثانی ، سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها ) را به محضر امام عصر ( عج ) و عموم مسلمانان جهان تسلیت می گوید و از خداوند متعال ، توفیق پیمودن راه آن بزرگوار را مسئلت می نماید . 

 سوم خرداد، اوج افتخار ملی مسابقه‌ای اینترنتی برای گرامی‌داشت سال‌روز آزادسازی خرمشهر 

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به مناسبت سوم خرداد سال‌روز آزادسازی شهر خرمشهر مسابقه‌ای اینترنتی و مکتوب تدارک دیده‌اند